Minister in de spotlights

Ultimate Responsive Image Slider Plugin Powered By Weblizar

De nieuwjaarsreceptie

Is fotografie een roeping? Je zou het haast denken. Ik ben namelijk altijd blij als ik mag fotograferen. Elk onderwerp is interessant, of je nu een portretje schiet van een bedrijfsdirecteur, een groepsfoto van de hele ondernemingsraad of een ondergelopen uiterwaardenlandschap. Of zoals deze keer: reportagefoto’s van een minister en een hoofddirecteur die een toespraak houden op de nieuwjaarsreceptie.

Minister in de spotlights

Ik zit tussen de twitterende en instagrammende assistenten op de derde rij, de minister staat achter het spreekgestoelte. Een keiharde spot van links zorgt voor de verlichting. Niet alleen geeft dat een enorm contrast, maar ik kan hem nu alleen maar fotograferen als hij naar links kijkt. Dat beperkt de mogelijkheden. Want ik wil ook nog dat hij een mooi gebaar maakt (letterlijk) én dat je kunt zien dat hij aan het praten is zonder dat zijn mond op een vreemde manier halfopen staat. Veel foto’s maken dus, na ieder salvo bekijk ik de beelden even, want ik wil niet langer doorgaan dan nodig. Mijn camera is namelijk niet stil, en het lijkt me best storend om de hele toespraak lang op een ratelende sluiter getrakteerd te worden.

Tegenlicht

Dan is er nog een lastig ding: foto’s van een toespraak kunnen nogal saai zijn. Dat wil ik niet, dus probeer ik iets extra’s waarbij ik van de nood een deugd maak. De keiharde spot zorgt namelijk ook voor mooi tegenlicht als ik m’n camerastandpunt verander. Dat betekent wel dat ik op moet staan en door het gangpad voor de minister langs moet lopen. Maar alles voor het mooie plaatje. Het tegenlicht geeft inderdaad het effect dat ik gehoopt had. En als bonus staat het publiek er nu ook op. Wel is het contrast zo mogelijk nog hoger. Ik belicht de beelden zodanig dat de hoge lichten intact blijven. Ik weet dat ik later in de nabewerking de schaduwen nog heel veel lichter kan maken. Dat doe ik liever dan inflitsen, wat trouwens erg storend zou zijn, meer iets voor noodgevallen.

Receptie

Na de toespraak zijn er de bitterballen. Op de receptie sluip ik als een echte paparazzo rond om met het bestaande licht (weinig en allerlei kleuren door elkaar) wat sfeerplaatjes te maken. De truc is om de foto te maken vóórdat de mensen je in de gaten hebben. En daarbij niet bang zijn om een paar mensen min of meer aan de kant te ellebogen voor het beste standpunt. Het is sorry zeggen en toch je plek opeisen tegelijk. En altijd vriendelijk blijven lachen natuurlijk… De bitterballen waren prima.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *