januari 2021//

Zwembad Twenhaarsveld

FPE_2020-11-07_008-2
FPE_2020-11-07_007_1
FPE_2020-11-07_008_1
FPE_2020-11-07_009_1
FPE_2020-11-07_006_2
FPE_2020-11-07_004
FPE_20201116_003
FPE_20201116_004
FPE_20201116_001
FPE_2020-11-07_002
FPE_20201116_009
FPE_2020-11-07_007_2
FPE_2020-11-07_005
FPE_2020-11-07_003_1
FPE_2020-11-07_001

Old school zwemmen

Niet lang geleden kregen we een week in een huisje cadeau. Even eruit naar Landal in Holten, een fraaie 6-persoons boerderette, van alle gemakken voorzien. Lekker chillen bij de open haard, beetje lezen, internetten en wandelen.

Naast het park ligt het zwembad Twenhaarsveld, in dit seizoen natuurlijk gesloten. We liepen erlangs en mij vielen een paar dingen op. De leegte, vallend blad, een met multiplex ingepakt kassagebouwtje. Ik wist meteen dat dit onderwerp het heel goed zou doen op film. Een ideale gelegenheid om mijn pas aangeschafte 6-7-camera te gebruiken, die je tegenwoordig ‘analoog’ noemt.

Vrij werk schiet ik graag op film, vanwege de manier waarop film het onderwerp weergeeft. Anders. Je kunt het vergelijken met muziek die je streamt en muziek op vinyl die je draait op een pick-up. Dezelfde muziek, ander karakter. Noem het warmer.

De manier van werken is ook anders omdat de camera die ik gebruik veel groter, zwaarder en minder snel is dan mijn digitale Nikons. Geen automatische scherpstelling, en omdat je maar 10 opnames per rol hebt, ga je vanzelf veel preciezer en bedachtzamer werken. Er is natuurlijk geen preview, dus moet je het beeld vooraf in je hoofd al visualiseren. En dan heb ik het nog niet over de film laten ontwikkelen, de film scannen en van negatief naar positief omzetten. Het heeft wel wat tijd (en geld) gekost voor ik de nodige kennis en apparatuur in huis had. Wat hielp is dat ik met film ben opgegroeid. En dat ik er – ja, opa vertelt – ook nog professioneel mee heb gewerkt in de periode 1980 – 1990.

Dus ik wilde per se het zwembad in Holten vastleggen op film. Weer thuis heb ik contact gezocht met de gemeente Rijssen-Holten en er was geen probleem, ik mocht foto’s maken in het lege zwembad. Omdat beheerder Herman die dag vrij had (hij was vissen) mocht ik alleen naar binnen en zonder begeleiding m’n gang gaan. Fijn om zoveel vertrouwen te krijgen! Er hing precies die sfeer van melancholiek verval, over het hoogtepunt heen, dapper volhouden. En dan dat prachtige herfstlicht. Terug in de tijd, met je camera in een leeg zwembad – geweldig!